Szukasz sprzętu medycznego? Wypełnij darmowe zapytanie
Wypełnij darmowe zapytanie
MedicalOnline.pl wyszukuje najlepszych dostawców
i przesyła im Twoje zapytanie
Dostawcy przesyłają Ci oferty handlowe dotyczące zapytania
sprzęt medyczny
Wyślijzapytanie ofertowe

Przegląd systemów RTG – czy tylko cyfrowe?

MedicalOnline.pl | 2017-09-18

Z tego opracowania dowiesz się:

- Jakie są zalety inwestycji w cyfrowy aparat RTG?

- Jakie są metody ucyfrowienia analogowego sprzętu?

- Które parametry są ważne przy wyborze urządzenia?

- O czym pamiętać przy adaptacji pomieszczeń na pracownię rentgenograficzną?

Przegląd systemów RTG – czy tylko cyfrowe?

O tym, że cyfrowe aparaty do badań rentgenograficznych już w niedalekiej przyszłości będą standardem w polskich placówkach opieki zdrowotnej, nie trzeba chyba nikogo przekonywać. Dla pacjentów to przede wszystkich zupełnie inna jakość badań i o wiele większe możliwości diagnostyczne. Z kolei dla placówek – to duże oszczędności oraz możliwość generowania zdjęć w postaci elektronicznej, co wpisuje się w obowiązek prowadzenia dokumentacji medycznej w postaci cyfrowej oraz cyfryzacji medycznych baz danych w Polsce. Czy jednak tylko w pełni cyfrowe aparaty pozwalają na wykonanie zdigitalizowanych obrazów?

W dobie powszechnej cyfryzacji i informatyzacji opieki medycznej w Polsce także badania rentgenograficzne zmierzają tym tropem. Zastanawiając się nad wyborem aparatów RTG warto skłaniać się ku rozwiązaniom cyfrowym, które mają wiele istotnych zalet w porównaniu ze sprzętem analogowym. Najważniejsze z nich to przede wszystkim: skrócenie czasu badania, eliminacja powtórzeń i zmniejszenie dawki promieniowania, na którą narażony jest pacjent, ponadto znacznie lepsza jakość obrazowania oraz o wiele większe możliwości ich późniejszej analizy.

Jednym z największych plusów cyfrowych obrazów diagnostycznych jest możliwość ich łatwego przesyłania i przechowywania, ponadto korzystanie z tego rodzaju aparatów wpisuje się w wymóg prowadzenia dokumentacji medycznej wyłącznie w formie elektronicznej, który już niedługo zacznie obowiązywać w Polsce. Dla placówek świadczących usługi diagnostyki obrazowej to – mimo początkowych większych wydatków – także realne oszczędności, ponieważ inwestycja w cyfrowy sprzęt eliminuje potrzebę organizacji laboratorium do wywoływania zdjęć oraz zmniejsza stałe koszty użytkowania związane z zakupem klisz i odczynników, przechowywaniem zdjęć i utylizacją odpadów. To także przyspieszenie pracy personelu i zwiększenie wydajności pracy pracowni diagnostycznej. Obrazy mogą być analizowane niezależnie od momentu, w którym zostały wykonane. Co więcej – w prosty sposób mogą być przesyłane pomiędzy specjalistami z różnych ośrodków lub wysyłane do opisu do wyspecjalizowanych placówek.

Cyfrowe obrazy RTG – jakie rozwiązania oferują producenci?

Istnieje kilka sposobów na otrzymanie cyfrowych obrazów diagnostycznych z aparatów RTG. Pierwszy – i najlepszy – to oczywiście zakup cyfrowego sprzętu, drugi to inwestycja w system radiografii pośredniej CR (ang. Computed Radiography), który pozwala na przekształcenie analogowych zdjęć z badań na cyfrowe obrazy. Mimo, że w polskich placówkach wciąż najczęściej spotyka się analogowy sprzęt do badań rentgenograficznych, to ta sytuacja zmienia się. Obecnie większość inwestycji to zakup aparatów RTG w pełni cyfrowych (określanych także jako DR – ang. Digital Radiography) lub z systemem ucyfrowienia, jednak ostateczna decyzja o wyborze powinna zależeć od zapotrzebowania i możliwości finansowych placówki. Inwestycja w cyfrowy system to wydatek rzędu nawet 2 mln złotych, natomiast sprzęt analogowy można kupić już za 300-500 tys. zł.

Rozwiązaniem pośrednim jest zakup aparatu analogowego z „ucyfrowieniem”, czyli czytnikiem CR – to wydatek rzędu 800-900 tys. zł. Jest jeszcze jedna droga otrzymywania cyfrowych danych diagnostycznych z (nowych lub pracujących) analogowych aparatów – to ich rozbudowa o detektor, pozwalający na wykonywanie zdjęć w systemie radiografii bezpośredniej, co znacznie podnosi wydajność pracy pracowni RTG – badania można wykonywać szybciej i mają o wiele lepszą jakość diagnostyczną. Cena tego rozwiązania waha się między inwestycją w sprzęt analogowy a aparatem z czytnikiem CR. Rozwiązanie to polega na wykorzystaniu bezprzewodowego przetwornika DR o wymiarach kasety, który instaluje się w uchwycie kasety. Podczas naświetlania przetwornik pozwala na uzyskanie od razu obrazów cyfrowych, które przesyłane są do konsoli roboczej, gdzie mogą być od razu przeglądane, analizowane, wysyłane siecią lub magazynowane w cyfrowym archiwum (PACS).

Pamiętajmy, że także przy cyfrowym RTG koszt samego aparatu to nie wszystko – trzeba doliczyć jeszcze koszty wyposażenia pracowni, adaptacji pomieszczeń, gwarancji i serwisowania. Wysokość inwestycji zależna jest także od wielu czynników: wyposażenia aparatu w moduły dodatkowe, od rodzaju, wielkości i liczby wbudowanych detektorów, od wykorzystanej technologii obrazowania, od możliwości obciążenia systemu, od liczby i rodzaju stacji roboczych, od typu oprogramowania użytego do analizy i przechowywania zdjęć.

Wybór sprzętu należy dopasować do liczby wykonywanych badań i specyfiki pracy placówki. Dla szpitali najlepszy będzie wydajny system cyfrowy, ponadto warto wybierać systemy mobilne lub wyposażone w przynajmniej jeden moduł przenośny do szybkich badań przyłóżkowych. W mniejszych placówkach duże znaczenie mają względy ekonomiczne i tu korzystniejszym rozwiązaniem może być zakup kilku aparatów analogowych i jednego czytnika CR do ucyfrowienia badań. Warto rozważyć wszystkie za i przeciw przed podjęciem decyzji.

Na jakie parametry warto zwrócić uwagę przy wyborze sprzętu RTG?

Przed wyborem aparatu warto przyjrzeć się dokładnie wyposażeniu aparatu, jego możliwościom oraz parametrom wpływającym na jakość i szybkość obrazowania. Najważniejsza jest kwestia sposobu przetwarzania danych (analogowe, cyfrowe, ucyfrowione), rodzaj aparatu (uniwersalny lub specjalistyczny np. kostno-płucny), zakres zastosowania (radiografia, fluoroskopia), sposób montażu lampy, mobilność aparatu (stacjonarny, mobilny ze stołem, na kolumnie, z ramieniem itd.). W analogowym aparacie RTG najważniejsze parametry to: typ zastosowanej lampy, moc urządzenia, stopień jego automatyzacji oraz liczba i rodzaj dodatkowych modułów. Z kolei dla urządzeń cyfrowych ważne są także: konfiguracja aparatu (tj. typ i liczba detektorów), parametry techniczne generatora i lampy rentgenowskiej, poziom automatyzacji systemu, zakres możliwości oraz dodatkowe opcje obrazowania. Sposób pozycjonowania sprzętu (ręczne, zmotoryzowane, zautomatyzowane) ma wpływ nie tylko na jakość obrazowania, ale także na łatwość obsługi.

Wśród dodatkowych istotnych parametrów wyróżnia się: wielkość aparatu, łatwość jego transportu (ważne w dużych placówkach, gdzie wykonuje się badania przyłóżkowe i w różnych lokalizacjach), konfigurację monitorów (bezpośrednio połączone z aparatem, mocowane do stacji diagnostycznej, na wysięgniku, podwieszane do sufitu). Możliwości diagnostyczne aparatu mają związek z wyposażeniem sprzętu w moduły dodatkowe (np. do zabiegów gastroenterologicznych lub naczyniowych). Na oddziałach, gdzie trzeba szybko i sprawnie wykonać badania i analizę stanu pacjenta bez przymusu jego przenoszenia, przydatne są mobilne stacje diagnostyczne z wbudowanymi systemami dopasowania głowicy do położenia pacjenta. Często takie aparaty RTG są wyposażone w specjalistyczne oprogramowanie do autopozycjonowania lampy, co także przyspiesza badanie.

Co bardziej zaawansowanych opcji, przeznaczonych dla specjalistycznych placówek i oddziałów, należą aparaty RTG z ruchomym ramieniem C lub U. To sprzęt dedykowany przede wszystkim oddziałom ortopedii i chirurgii obrazowej, który pozwala na monitorowanie stanu pacjenta podczas operacji. Tego rodzaju rozwiązania technologiczne pozwalają na wykonanie zdjęć na stole operacyjnym, ale także u pacjentów stojących i na wózkach. Niezbędnym warunkiem do wykorzystania śródoperacyjnego obrazowania RTG jest posiadanie stołu operacyjnego przenikalnego dla promieniowania (z tzw. przeziernością). Na rynku dostępne są także urządzenia umożliwiające wykonanie wielkoformatowych zdjęć rentgenowskich, dzięki którym możliwe jest uzyskanie diagnostycznego obrazu całego ciała nawet w czasie krótszym od 1 minuty.

Przygotowanie pracowni RTG

Należy odpowiednio przygotować pomieszczenia do pracy aparatu RTG. Projekt i wykonanie takiej adaptacji może w całości przeprowadzić firma sprzedająca urządzenie, może się tym także zająć samodzielnie placówka. Uruchomienie pracowni diagnostycznej wiąże się z wypełnieniem szeregu wytycznych prawnych, sanitarnych i budowlanych, warto także pomyśleć o odpowiednich środkach bezpieczeństwa i ochrony radiologicznej.

W pierwszym kroku należy przemyśleć drogi skomunikowania pracowni z oddziałami kluczowymi dla jej pracy - przede wszystkim z SOR-em, izbą przyjęć i oddziałem ortopedii. W samych pomieszczeniach należy sprawdzić nośność stropów i podłóg, zapewnić odpowiednie podłoże oraz udostępnić zasilanie. Jeśli aparat ma być montowany do sufitu – należy zaplanować odpowiednią konstrukcję sufitową. Należy także pamiętać o odpowiednich elementach ochrony radiologicznej, nie tylko o zabezpieczeniu ścian, podłóg i sufitów, ale także o drzwiach ochronnych i zasłonach okiennych. Projekt i wykonanie adaptacji pomieszczeń wraz z instalacją elementów ochrony radiologicznej to wydatek rzędu od 100 do nawet 350 tys. zł. Ten koszt jest o wiele niższy w sytuacji, kiedy chodzi wyłącznie o modernizację pracowni lub dopasowanie jej do wymogów nowego sprzętu.

Systemy cyfrowe lub ucyfrowione potrzebują także odpowiedniego połączenia ze stacjami diagnostycznymi oraz z informatyczną siecią całej placówki. Już na etapie planowania warto to przemyśleć. Dodatkowo należy przemyśleć kwestię oprogramowania do obsługi pracowni radiologicznej (np. system RIS) i do postprocessingowej obróbki obrazów. Cyfrowe obrazy diagnostyczne wymagają instalacji bezpiecznego archiwum do przechowywania obrazów (tzw. systemu PACS). Jeśli w placówce istnieje już takie cyfrowe archiwum (np. w związku z funkcjonowaniem pracowni tomografii komputerowej), warto w takiej sytuacji rozważyć połączenie do istniejącej sieci – to znacznie obniży koszty inwestycji.

Brak tagów