Szukasz sprzętu medycznego? Wypełnij darmowe zapytanie
Wypełnij darmowe zapytanie
MedicalOnline.pl wyszukuje najlepszych dostawców
i przesyła im Twoje zapytanie
Dostawcy przesyłają Ci oferty handlowe dotyczące zapytania
sprzęt medyczny
Wyślijzapytanie ofertowe

Gazy medyczne - o czym pamiętać przy projektowaniu centralnej instalacji gazowej?

redakcja@medicalonline.pl | 2013-04-29
Inwestycja w centralny system rurociągowy do gazów medycznych to trudny i kosztowny projekt. Mimo to coraz więcej jednostek przekonuje się, że centralna instalacja to nie tylko wygodne rozwiązanie i unowocześnienie placówki, to także podniesienie bezpieczeństwa procedur medycznych. Czy instalować centralny system gazowy, z czego się składa i o czym pamiętać podczas planowania inwestycji?

Przejdź do katalogu instalacji gazów medycznych

Centralny system rurociągowy do gazów medycznych (SRDGM) jest bardzo wygodnym rozwiązaniem, jednak czy jest niezbędny w każdej placówce? Gazy medyczne mogą być dostarczane z butli lub przez centralną instalację. Wybór rozwiązania zależy od wielkości placówki i jej zapotrzebowania na gazy. Dla małych gabinetów, jeśli nie mają opcji podłączenia do centralnej sieci, zwykle wystarczające jest dostarczanie gazów z butli. Jednak myśląc o przyszłości placówki ciągle warto mieć na uwadze zalety centralnego systemu gazowego, w tym m.in.: ciągły monitoring parametrów dostarczanych gazów, obecność punktów kontrolno-pomiarowych, które w razie awarii odcinają dopływ gazów lub włączają awaryjne zasilanie lub systemy alarmowe informujące o każdej nieprawidłowości w rurociągu. Centralna sieć ma jeszcze jedną ogromną przewagę - możliwość nieprzerwanej pracy, uzależnionej wyłącznie od zapotrzebowania oddziału lub gabinetu, nie zakłóconej przez przymus wymiany butli. Co więcej – proste w obsłudze panele i kolumny to olbrzymia wygoda dla personelu. 

Centralny system gazowy w świetle prawa

Podstawą prawną w zakresie projektowania, produkcji i uruchomienia centralnego systemu gazowego są wymagania zharmonizowanej normy PN-EN ISO 7396 o tytule „Systemy rurociągowe do gazów medycznych”. Norma nakazuje również montowanie układów zasilania składających się z trzech niezależnych źródeł: podstawowego, rezerwowego i awaryjnego.

Biorąc pod uwagę regulacje „Ustawy o wyrobach medycznych” stwierdza się, że system rurociągowy do gazów medycznych jest wyrobem medycznym, a nie instalacją budowlaną. Jest to jednoznaczne z wymogiem oznakowania symbolem CE dla wyrobu medycznego, aby mógł on być wprowadzony do użytkowania w obiektach ochrony zdrowia. SRDGM jest wyrobem medycznym w klasie II B, dlatego oprócz znaku CE musy być także umieszczony numer notyfikowanej jednostki, która upoważniła wytwórcę - poprzez wydanie Certyfikatu WE - do nanoszenia tego oznakowania. Przed wyborem wykonawcy należy sprawdzić, czy producent instalacji gazowej ma wdrożony system do zarządzania jakością ISO 13450 oraz posiada Certyfikat WE.

Kiedy warto pomyśleć o centralnej instalacji?

Najłatwiej i najtaniej montować instalację podczas budowy nowej placówki lub przy rozbudowie już istniejącej jednostki. Ale nie zawsze istnieje taka możliwość. O wiele trudniejsza jest wymiana lub modernizacja przestarzałej już istniejącej instalacji. Zaleca się, aby wszelkie działania związane z budową lub modernizacją systemu gazów medycznych były prowadzone, a potem certyfikowane przez wyspecjalizowaną firmę. W każdym przypadku projekt jest dostosowywany indywidualnie, gdyż w każdej placówce instalacja wygląda inaczej. Z tego też powodu warto skorzystać z pomocy zewnętrznej firmy, która na bazie własnych doświadczeń doradzi najlepsze rozwiązania, zaplanuje, zamontuje, a potem zajmie się serwisowaniem instalacji. Trudno mówić o konkretnej kwocie wdrożenia systemu. Koszt całej inwestycji zależy od wielkości obiektu, długości rurociągów, jakości wyposażenia i liczby końcowych elementów, w tym: przyłączy, kolumn czy punktów poboru gazów.

Za instalacją centralnego systemu przemawia jeszcze jeden argument – poszerzające się pole zastosowania gazów medycznych (oprócz tlenu to także podtlenek azotu i dwutlenek węgla). Ciągle tlen jest najczęściej wykorzystywanym gazem, jednak inne gazy znajdują coraz szersze zastosowanie, np. podtlenek azotu, do tej pory głównie stosowany w anestezjologii, teraz sprawdza się także w kardiochirurgii. Jeśli z kolei chodzi o dwutlenek węgla, to zwiększony popyt wynika z rozwoju metod laparoskopowych.