Szukasz sprzętu medycznego? Wypełnij darmowe zapytanie
Wypełnij darmowe zapytanie
MedicalOnline.pl wyszukuje najlepszych dostawców
i przesyła im Twoje zapytanie
Dostawcy przesyłają Ci oferty handlowe dotyczące zapytania
sprzęt medyczny
Wyślijzapytanie ofertowe

Sprzęt anestezjologiczny - część 1: Regulacje prawne i podstawowe wyposażenie stanowiska

Milena Pietrzykowska/MedicalOnline.pl | 2011-11-28
Widoczny kierunek rozwoju sprzętu anestezjologicznego to przede wszystkim zwiększanie jego czułości i rozbudowa o kolejne parametry. Producenci stawiają na efektywność pomiarów i jeszcze lepsze monitorowanie funkcji życiowych pacjenta.

Nowoczesne aparaty do anestezjologii są projektowane w taki sposób, aby umożliwić wykonanie w zasadzie każdego rodzaju zabiegu. Sprzyja temu powszechnie stosowana budowa modułowa, przez co to właśnie specyfika wykonywanych zabiegów determinuje konstrukcję zestawów do znieczulania. Takie rozwiązanie ma jeszcze kilka innych zalet – dostosowanie do potrzeb placówki ochrony zdrowia i do konkretnej sali (a nawet stanowiska), a także możliwość wymiany modułów między podobnymi aparatami – ma to spore znaczenie w przypadku awarii któregoś z podzespołów. Nie ma potrzeby wyłączania z użytku całego aparatu, a jedynie jego części. i wreszcie kwestie finansowe – kolejne moduły można sukcesywnie dokupować w zależności od możliwości finansowych.

A co mówią regulacje prawne?

Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 10 listopada 2006 roku w sprawie wymagań, jakim powinny odpowiadać pod względem fachowym i sanitarnym pomieszczenia i urządzenia zakładu opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 213, poz. 1568 ze zm.) mówi dokładnie, co powinno posiadać stanowisko do znieczulenia, jakie funkcje ma spełniać aparat i jakie są obowiązkowe elementy monitorowania chorego w znieczuleniu ogólnym. 

Podstawą każdego stanowiska anestezjologicznego jest aparat do znieczulenia ogólnego z respiratorem anestetycznym, który powinien posiadać funkcje:
  • podawania precyzyjnie określonych objętości tlenu, powietrza i gazów paranestetycznych,
  • przyłączania parowników do podawania wziewnych środków anestetycznych,
  • podłączenia systemu oddechowego dostosowanego do potrzeb znieczulenia,
  • podłączenia respiratora anestetycznego do mechanicznej wentylacji pacjenta,
  • pomiaru stężenia tlenu we wdechowej mieszaninie gazów,
  • pomiaru stężenia anestetyków wziewnych w razie ich stosowania.

Rozporządzenie wymaga, aby wymienione parametry były nadzorowane przez zintegrowany system monitorujący, który w razie potrzeby informuje o zaburzeniach stanu operowanego pacjenta. Do obowiązkowych elementów monitorowania chorego w znieczuleniu ogólnym należą: zapis EKG, pomiar ciśnienia tętniczego metodą nieinwazyjną, określenie stopnia natlenowania krwi przy użyciu pulsoksymetru oraz pomiary kapnometryczne przy zastosowaniu rurki dotchawiczej lub maski krtaniowej. 

Ważny jest też sprzęt mający bezpośredni wpływ na stan pacjenta, służący do monitorowania i regulacji jego funkcji życiowych. Rozporządzenie MZ wymienia: monitor głębokości znieczulenia, aparat do pomiaru ciśnienia krwi (również ten do pomiarów inwazyjnych), termometr, pulsoksymetr, kadriomonitor, kapnograf, monitor zwiotczenia mięśniowego, sprzęt do dożylnego podawania leków, aparatura do szybkich oraz regulowanych przetoczeń płynów (w tym pompy strzykawkowe), fonendoskop lub stetoskop przedsercowy dla dzieci.

Kolumny anestetyczne – na co zwrócić uwagę?

Każda sala operacyjna musi być wyposażona w wysokiej jakości sprzęt anestetyczny – jest to kwestia bezdyskusyjna i nikogo nie trzeba o tym przekonywać. Ale które cechy są szczególnie ważne? Przede wszystkim warto bliżej przyjrzeć się jakości tych podzespołów, które mają bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo pacjenta. Zacznijmy od układów wentylacyjnych. Obecnie standardem są sterowane elektronicznie respiratory, sprawnie regulujące stężenie i przepływ gazów anestetycznych, z kilkoma różnymi trybami wentylacji i w razie potrzeby alarmujące o przekroczeniu limitów (np. zbyt niskie lub zbyt wysokie ciśnienie w układzie). Druga ważna kwestia to monitory funkcji życiowych, czyli urządzenia do nadzorowania pracy serca, ciśnienia krwi, tętna lub stopnia natlenowania krwi (pulsoksymetry). Wymienione parametry najczęściej zbiera się w zintegrowany system monitorujący - ważne, aby ten panel był przejrzysty i pozwalał na szybką ocenę stanu chorego.

Warto zastanowić się również nad sposobem podłączenia gazów medycznych. Jeśli planujemy zakup stacjonarnej aparatury, to wygodniejsze będzie jej podłączenie do centralnej sieci rurociągowej. W przypadku mobilnych kolumn – lepiej sprawdzają się niezależne źródła zasilania gazami. W takich aparatach producenci montują zestawy dodatkowych butli o różnej pojemności, sprężarki powietrzne lub koncentratory tlenu. Można też skorzystać z pośredniego rozwiązania – podłączenie mobilnej aparatury do panelu z zaworami gazowymi na prowadnicy podwieszanej do sufitu. W opinii użytkowników ta opcja świetnie się sprawdza – cały układ można bardzo łatwo przemieszczać i dopasować do każdej sytuacji na sali operacyjnej. Nawet korzystając na co dzień z urządzeń podłączonych do centralnej sieci gazowej, warto pomyśleć o zakupie kilku aparatów z zasilaniem z butli – są szczególnie przydatne podczas awarii centralnej sieci, gdyż pozwalają na autonomiczne działanie sprzętu. Podobnie przedstawia się sytuacja z awaryjnym zasilaniem. Modele dostępne na rynku mają wbudowane baterie, które standardowo działają bez zasilania sieciowego od 30 nawet do 90 minut. Mogą działać dłużej, ale wymaga to dokupienia dodatkowego modułu.

Aby aparat dobrze spełniał swoją funkcję, musi nie tylko dobrze monitorować parametry życiowe pacjenta, ale pozwalać na ich sprawne nadzorowanie i natychmiastową reakcję w przypadku wystąpienia nieprawidłowości. Dlatego tak ważna jest ergonomia i łatwość obsługi sprzętu. Czytelne przestawienie pomiarów w formie wykresów i wartości zapewniają kolorowe monitory LCD i interfejs w polskiej wersji językowej. Wskazaniem dla nowego użytkownika jest dokładne zapoznanie się z oprogramowaniem konkretnego modelu aparatu. 

W zależności od miejsca jakim dysponuje placówka i rodzaju wykonywanych zabiegów, można wybierać spośród dostępnych na rynku urządzeń stacjonarnych (najczęściej zawieszanych na szynie ściennej) lub mobilnych (na ramie z wózkiem). Dużym ułatwieniem dla anestezjologa są dodatkowo zamontowane półki, wysięgniki, szuflady, obrotowe ramię oraz ssaki.