Powstanie oddziału opieki pooperacyjnej

Parametry techniczne sali pooperacyjnej również zostały zapisane w rozporządzeniu Ministra Zdrowia, określono w nim odpowiednie wyposażenie, takie jak:

• respiratory,

• kardiomonitory,

• systemy monitorujące,

• defibrylator,

• pompy infuzyjne strzykawkowe i objętościowe, urządzenie do terapii termicznej (nagrzewnica),

• aparat do suchego rozmrażania preparatów krwiopochodnych,

• stymulator zewnętrzny serca, aparat do pomiaru czasu krzepliwości krwi, łóżko rehabilitacyjne, materace przeciwodleżynowe, mobilny aparat RTG, aparat do EKG,

• wózek reanimacyjny.

Liczba stanowisk dla pacjentów w oddziale pooperacyjnym powinna wynosić nie mniej niż dwukrotność średniej liczby dziennie wykonywanych operacji. Przynajmniej połowa z nich powinna zostać objęta bardzo intensywnym nadzorem z pełnym monitorowaniem pacjenta, tak, aby każdemu choremu w okresie jednej doby po operacji zapewnić intensywną opiekę i nadzór. Powinna być zapewniona pilna konsultacja kardiologiczna pacjentów przebywających w oddziale pooperacyjnym z możliwością wykonania przezklatkowego lub przezprzełykowego badania echokardiograficznego.

Jak zorganizować oddział łóżkowy?

Zapis dotyczący tego oddziału, określa zakres opieki nad pacjentem przebywającym w oddziale przynajmniej przez jedną dobę. Powinien czuwać nad nim, co najmniej jeden lekarz z tytułem specjalisty II st. z kardiochirurgii lub lekarz bez specjalizacji pod nadzorem specjalisty II st. z kardiochirurgii.

Laboratorium jako część oddziału kardiochirurgii

Oddział kardiochirurgiczny powinien mieć możliwość wykonywania zarówno pilnych jak i planowych podstawowych badań laboratoryjnych. Należą do nich następujące badania: pełna morfologia i określenie grupy krwi, kreatynina, mocznik, CPK, CPK-MB, troponina, Na, K, Cl, AspAT, ALAT, amylazy, INR, APTT, ACT, badanie gazometryczne krwi, próba krzyżowa. Należy również zapewnić całodobową możliwość wykonania pilnych badań obrazowych, takich jak:

• przezklatkowa echokardiografia, przezprzełykowa echokardiografia,

• badanie RTG klatki piersiowej i brzucha,

• tomografia komputerowa, badanie EKG.

Oddział musi mieć możliwość szybkiego otrzymania zamówionych preparatów krwi i wykonania badań serologicznych.

Pracownia Radiologii Zabiegowej – świadczenia i sprzęt

Według zarządzenia Prezesa NFZ z 2009 roku w pracowni radiologii zabiegowej, która jest częścią oddziału kardiochirurgii, w trakcie zabiegu wymagana jest obecność specjalisty anestezjologii (lub anestezjologii i reanimacji lub anestezjologii i intensywnej terapii). Pacjent powinien mieć całodobowy dostęp do możliwości wykonywania świadczeń lekarskich. Dotyczy to również bloku operacyjnego. W lokalizacji powinien znajdować się oddział anestezjologii i intensywnej terapii.

Wyposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną pracowni radiologii zabiegowej:

• cyfrowy aparat angiograficzny typu DSA ze wzmacniaczem o średnicy co najmniej 40 cm, z funkcją pomiarową i "roadmap", przynajmniej jedna płaszczyzna z możliwością uzyskiwania projekcji skośnych (prawa/ lewa, kranial/ kaudal),

• strzykawka automatyczna,

• rejestracja obrazów: kamera multiformatowa lub archiwizacja cyfrowa (format DICOM 3.0), 

• wielofunkcyjny rejestrator funkcji życiowych: EKG, pulsoksymetr, pomiar ciśnienia tętniczego metodą bezpośrednią i nieinwazyjną,

• defibrylator, zestaw reanimacyjny,

• stół radiologiczny o wysokiej precyzji lokalizacji pacjenta i pozycjonera,

• stanowisko znieczulenia - w lokalizacji.

W zakładzie zapewniane są następujące realizacje badań:

• arteriografia,

• flebografia,

• aparat USG z opcją kolorowego Dopplera,

• tomografia komputerowa - w lokalizacji.

Wnioski i opinie na temat potrzeby zmian, czy dostosowania oddziału kardiochirurgii do standardów unijnych zostały zawarte w artykule Krajowego Konsultanta ds. kardiochirurgii, prof. dr hab. n. med. Stanisława Wosia, z Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego Nr 7 II Katedry i Kliniki Kardiochirurgii Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach. Wykazał on na podstawie istniejących aktów prawnych, że mimo znacznych zmian, jakie zaszły w służbie zdrowia oraz w specjalistycznych oddziałach kardiochirurgii, dyrektorów szpitali czeka jeszcze organizacja wyspecjalizowanego personelu oraz zakup nowoczesnej aparatury wysokiej jakości, która będzie przyczyniała się do zwiększenia bezpieczeństwa pacjentów.