Szukasz sprzętu medycznego? Wypełnij darmowe zapytanie
Wypełnij darmowe zapytanie
MedicalOnline.pl wyszukuje najlepszych dostawców
i przesyła im Twoje zapytanie
Dostawcy przesyłają Ci oferty handlowe dotyczące zapytania
sprzęt medyczny
Wyślijzapytanie ofertowe

Przegląd najważniejszych parametrów elektrycznych ssaków medycznych

Milena Pietrzykowska/MedicalOnline | 2009-06-29
Przegląd najważniejszych parametrów elektrycznych ssaków medycznych

Przenośny ssak typu Mevacs bez zdalnego sterowania

Przegląd najważniejszych parametrów elektrycznych ssaków medycznych

Elektryczny ssak SU 2 na dużym wózku firmy AGA LABOR

Przegląd najważniejszych parametrów elektrycznych ssaków medycznych

Jednorazowy system SERES

Planując zakup ssaków medycznych i chcąc przekonać się, czy spełniają one najnowsze obowiązujące standardy i wymagania bezpieczeństwa, warto mieć na uwadze treść Normy Polskiej PN – EN ISO 10079 - 1 z 2003 roku. Dokument o tytule „Medyczne urządzenia odsysające. Część 1: Urządzenia odsysające zasilane elektrycznie. Wymagania bezpieczeństwa.” jest zbiorem wytycznych dotyczących najważniejszych parametrów elektrycznych ssaków medycznych, między innymi takich jak pojemność naczyń zbiorczych czy długość i natężenie przepływu przez węże odprowadzające ciecz.

Na co warto zwrócić uwagę?

W pierwszej kolejności musimy się zastanowić, czy ssak ma być częścią wyposażenia stacjonarnego czy mobilnego. Dostępne są wersje stacjonarne, przenośne, na małych bądź dużych wózkach.

Nie mniej ważna jest klasa sprzętu, który chcemy kupić. Ze względu na bezpieczeństwo stosowania elektryczne ssaki medyczne zostały podzielone na trzy kategorie. Aparaty najwyższej z nich, określanej skrótem CF jako jedyne mogą być wykorzystywane do operacji chirurgicznych na otwartym sercu. Aparatów dwóch pozostałych klas – BF i B nie powinno się do tego celu używać. Jeśli aparat nie posiada żadnych widocznych oznaczeń, to domyślnie traktujemy go jako urządzenie najniższej klasy (czyli B). Im wyższa klasa urządzeń, tym rozleglejszy jest ich obszar zastosowania - zarówno w klinikach i szpitalach, na salach operacyjnych i pooperacyjnych, jak również w przychodniach i gabinetach zabiegowych, a nawet w warunkach domowych.

Kolejny punkt do przemyślenia, to sposób sterowania pracą urządzenia. Chyba najwygodniejszą opcją jest wykorzystanie zdalnego sterowania (czasem nawet na trzy sposoby: z pulpitu, wyłączników nożnych - jednego umieszczonego na nodze wózka, a drugiego na przewodzie). Jest to szczególnie przydatne przy zabiegach chirurgicznych, gdyż aparat może być sprawnie obsługiwany bez użycia rąk. Drugi sposób - bez zdalnego sterowania, przy czym producenci proponują aparaty ze zmiennym trybem pracy, czyli ten sam ssak można obsługiwać wykorzystując zdalne sterowanie lub bez niego.

Dla sprawnego i bezproblemowego przeprowadzenia zabiegu szczególnie ważną kwestią jest dynamika zasysania płynów, gdyż zbyt duża jej wartość nie zawsze jest cechą korzystną. Dotyczy to sytuacji, kiedy ciecz jest zasysana w pobliżu szczególnie wrażliwych tkanek - może dojść wtedy do ich przypadkowego uszkodzenia. Dynamika zasysania, a co za tym idzie, również wydajność ssaków zależy od kilku czynników, do których należą: parametry pompy, pojemność zbiorników oraz długość i średnica wężów ssących. Wymieniona norma zaleca konkretne wielkości pojemników w zależności od zabiegu, jaki ma być wykonany. I tak np.:


- odsysanie podczas operacji (od 1,5 do 4 l),
- odsysanie z jamy ustnej, nosa i tchawicy (od 0,7 do 1,5 l),
- drenaż żołądka (od 1 do 2 l),
- drenaż ran (od 0,5 do 1 l).

Jeśli natomiast potrzebujemy uniwersalnego rozwiązania, to lepiej kupić ssak o średniej wydajności, a dynamikę zasysania regulować poprzez zmianę pojemności zbiornika.


Kilka słów o wężach ssących


Średnica oraz długość wężów to dwie wartości mające znaczący wpływ na parametry ssaka medycznego. Istnieje ścisła zależność pomiędzy nimi a natężeniem przepływu i są one czynnikami limitującymi dynamikę i wydajność odsysania. Wiadomo, że jeśli zwiększymy średnicę węża, to wartość natężenia przepływu również będzie wzrastać. Stąd płynie prosty wniosek, że przy zabiegach, podczas których ważne jest szybkie pozbycie się nadmiaru płynu, lepiej zastosować węże o większej średnicy. Zasadniczo zaleca się, aby używać wężów ssących o jak największej średnicy i jednocześnie jak najkrótszych.

Nie mniej ważny jest materiał, z którego wykonane są węże. Ich tańsze wersje, czyli te wykonane z PCV, mają jednak kilka wad. Po pierwsze - sztywnieją w niskiej temperaturze, po drugie - zginanie wężów z PCV powoduje zmianę ich struktury, co może spowodować niekontrolowane zaginanie się podczas używania, a w konsekwencji - opóźnienie przepływu, a nawet ich zatkanie. Inaczej sytuacja się przedstawia z wężami wykonanymi z silikonu. Są one trwałe, niewrażliwe na zmiany temperatury (ważne przy sterylizacji), a po zaginaniu (nawet przez dłuższy czas) odzyskują swoje pierwotne parametry. W obu typach warto przyjrzeć się zabezpieczeniom przed zalaniem, a przy aparatach, których będziemy używać do zabiegów chirurgicznych zwróćmy uwagę na klasę izolacji jego końcówki aplikacyjnej.

Dodatkowe wyposażenie

Zbiorniki wykorzystywane w ssakach medycznych w większości przypadków są urządzeniami wielokrotnego użytku, które można sterylizować. Jednak na rynku można spotkać już proste jednorazowe systemy, w których szklane butle są zastąpione zestawem składającym się z pojemnika (który może być sterylizowany i ponownie użyty), do którego wkłada się jednorazowy worek, a cały układ zamykany jest łącznikiem do doprowadzania próżni.

Zdarza się, że wykonywany zabieg wymaga precyzyjnego mierzenia odessanych płynów. Można to zrobić za pomocą specjalnego pojemnika, który przyłączany jest do właściwego zbiornika. Pozwala on na dokładne określenie ilości zassanego płynu, a po opróżnieniu może być napełniany wielokrotnie.

Innym rozwiązaniem jest zestaw do pobierania fragmentów tkanek podczas procesu odsysania. Jest to pojemnik (rodzaj filtru) podłączany do właściwego zbiornika, przez który przepływa cały zasysany płyn. Wewnątrz gromadzą się fragmenty tkanek, które potem razem z bezpiecznie zamkniętym pojemnikiem można łatwo transportować do laboratorium.